به نام خدا

 سایر موضوعات مرتبط با این موضوع :

                                                      عیسای مسیحیان خدا را خوب عبادت نمیکرد              

                                                                          آیا اهل کتاب کافرند ؟

                                                                                    مجوس اهل کتاب نیستند

                                         شباهت به کفار حرام است پس جشنهای نوروزی هم حرام است .

شروع بحث:

اتحاد کتب آسمانی در تشریع اصول و فروع  و بیان حکم قصاص درتورات انجیل و قرآن

 زمانی میتوان به بررسی تفاوتهای قرآن با سایر کتب آسمانی پرداخت که از هر دو کتاب متن متقن و محکمی در دست باشد .

از قرآن متنی محکم و خلل ناپذیر موجود است اما از سایر کتب خیر .

 خداوند در قرآن به زیبایی تمام سستی و لغزش متن کتابهای پیشین را که این سستی بعد از نزول علم و صدور بینه ایجاد شده است ؛ بیان میکند ومیگوید حتی خود اهل کتاب درآن متون دچار شک و تردید میباشند .

وسپس مسلمانان را از این که بخواهند مانند اهل کتاب به متن هایی استناد کنند که سراپا شک و تردید است و با صحه گذاشتن بر مطالب گمان آلود آن کتب ، ایجاد تفرقه در دین خداوند بکنند ، نهی کرده و تهدید به عذاب شدید نموده  است .

 الشورى : 13   شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهيمَ وَ مُوسى‏ وَ عيسى‏ أَنْ أَقيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكينَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبي‏ إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي إِلَيْهِ مَنْ يُنيبُ

خداوند آيينى را براى شما تشريع كرد كه به نوح توصيه كرده بود و آنچه را بر تو وحى فرستاديم و به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرديم اين بود كه: دين را برپا داريد و در آن تفرقه ايجاد نكنيد! و بر مشركان گران است آنچه شما آنان را به سويش دعوت مى كنيد! خداوند هر كس را بخواهد برمى‏گزيند، و كسى را كه به سوى او بازگردد هدايت مى‏كند. (13)

وَ ما تَفَرَّقُوا إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّ الَّذينَ أُورِثُوا الْكِتابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفي‏ شَكٍّ مِنْهُ مُريبٍ (14)

اهل کتاب تفرقه ایجاد نکردند  مگر بعد از آنكه علم و آگاهى به سراغشان آمد و اين تفرقه جويى بخاطر انحراف از حق (و عداوت و حسد) بود و اگر فرمانى از سوى پروردگارت صادر نشده بود كه تا سرآمد معيّنى (زنده و آزاد) باشند، در ميان آنها داورى مى‏شد

و كسانى كه بعد از آنها وارثان كتاب شدند نسبت به آن در شك و ترديدند، شكى همراه با بدبينى! (14)

 فَلِذَالِكَ فَادْعُ  وَ اسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ  وَ لَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ  وَ قُلْ ءَامَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ  وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ  اللَّهُ رَبُّنَا وَ رَبُّكُمْ  لَنَا أَعْمَالُنَا وَ لَكُمْ أَعْمَالُكُمْ  لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكُمُ  اللَّهُ يجَْمَعُ بَيْنَنَا  وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ(15)

پس به همين خاطر تو نيز آنان را به سوى اين آيين واحد الهى دعوت كن و آن چنان كه مأمور شده‏اى استقامت نما، و از هوى و هوسهاى آنان پيروى مكن، و بگو: «به هر كتابى كه خدا نازل كرده ايمان آورده‏ام و مأمورم در ميان شما عدالت كنم خداوند پروردگار ما و شماست نتيجه اعمال ما از آن ما است و نتيجه اعمال شما از آن شما، هیچ حجت مشترکی (  کتابی که متن محکم و متقنی داشته باشد که  بتوانید با آن در مقابل ما احتجاج کنید ) وجود ندارد  و خداوند ما و شما را در يك جا جمع مى‏كند، و بازگشت (همه) به سوى اوست!» (15)

 وَ الَّذِينَ يحَُاجُّونَ فىِ اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبهِِّمْ وَ عَلَيهِْمْ غَضَبٌ وَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ(16)

كسانى كه (از روى لجاجت) درباره خدا بعد از پذيرفتن او، احتجاج  مى كنند، دليلشان نزد پروردگارشان باطل و بى‏پايه است و غضب بر آنهاست و عذابى شديد دارند. (16)

اللَّهُ الَّذِى أَنزَلَ الْكِتَابَ بِالحَْقّ‏ِ وَ الْمِيزَانَ  وَ مَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ(17)

خداوند كسى است كه قرآن  را بحق نازل كرد و ( قرآنی به عنوان )  ميزان را نازل کرد . تو چه مى‏دانى شايد ساعت (قيام قيامت) نزديك باشد! (17)

سوره شوري

 سپس مسلمانان را از دامن زدن به تفرقه و صحه گذاشتن بر مطالب بی اساس کتب پیشین  نهی میکند همان کتابهایی که در اصل نزول آنها به شهادت قرآن هیچ شکی نیست بلکه همانطور که در آیات پیشین خواندید ما نیز مامور به ایمان داشتن به اصل نزول  تمام کتب انبیاء الهی  هستیم .اما حق صحه گذاشتن بر مطالب آن کتب را نداریم چرا که دچار تحریف و دستبرد شده و متن محکمی از آن کتب در دست ما نیست .

ما حق نداریم مانند اهل کتاب باشیم از این جهت که همچون آنها به مطالب بی اساس و حجت های داحضه  استناد کنیم .

 وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ (105)

و مانند كسانى نباشيد كه پراكنده شدند و اختلاف كردند (آن هم) پس از آنكه نشانه‏هاى روشن (پروردگار) به آنان رسيد! و آنها عذاب عظيمى دارند. (105)

بنابر این هرگز نخواهیم توانست کتاب های آسمانی را با قرآن مقایسه کنیم .مگر از طریق خود قرآن.

 که البته خود قرآن بارها شهادت میدهد که  تمام کتب الهی ، هم در اصول و هم در فروع  با یکدیگر مشترک میباشند  .

قبل از هر کاری باید  نکات زیر را درنظر داشته باشیم  :

1) عدم بیان حکم در یک کتاب و بیان آن در کتاب بعدی به معنای تعارض و اختلاف بین آن دو نیست .به همین خاطر است که نزول تدریجی قرآن منافاتی با یکپارچگی آن ندارد .

بیان احکام زمینه مساعد میخواهد که این موقعیت  فقط در سال آخر هجرت و بعد از حجه الوداع رخ داد از این رو خداوند آیه ( المائدة : 3 ) را نازل کرد .

... الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ دينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي‏ وَ رَضيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ ديناً ...

... امروز نااميد شدند كفار از دين شما كه‏آنرا از بين ببرند، پس مترسيد از ايشان و بترسيد از من. امروز كامل كردم دين شما را و تمام كردم بر شما نعمت خود را. و اختيار كردم براى شما اسلام را.

یعنی بعد از ارسال صد و بیست و چهار هزار نبی امروز ، روزیست که دین کامل شده است .

2) عدم بیان حکم به معنای نبود آن حکم  در لوح محفوظ خداوند نیست .  بلکه تمام احکامی که در قرآن به نحو کامل بیان شده از ابتدا منظور و مقصود خداوند بوده است .ولی ( به عنوان مثال)  در زمان مسیح  عیسی بن مریم علیه السلام  زمینه بیان آن وجود نداشته است .

همان طور که بسیاری از احکام در ابتدای اسلام نیز بیان نشده بود . مانند حرمت شرب خمر یا لزوم رعایت حجاب که عدم بیان آنها ؛  به نبود زمینه مناسب برای بیان میگردد نه به عدم ثبوت این احکام در نزد خداوند تعالی .

3) آیات زیادی در قرآن وجود دارد  که خبر از اتحاد  تشریع در بین کتب الهی میدهد ، حتی در فروع .

 ابتدا آیاتی که بیانگر اتحاد کتاب های آسمانی در اصول وفروع ( به نحو عام ) میباشد را برای نمونه بیان میکنیم  وبعد یک مثال از بحث قصاص در تورات و انجیل و قرآن میزنیم چرا که  این مثال که قرآن و انجیل در بحث قصاص با هم تفاوت دارند ؛ گوش عالمیان را کر کرده است در حالی که هرگز این گونه نبوده است .

مدعیان این اختلاف باید  ابتدا به طور یقینی و با متن  محکم  اثبات کنند که مسیح  علیه السلام فرموده است اگر کسی به گوش راستت زد گوش چپت را هم پیش کش کن ( فقط عفو کنید و قصاص نکنید).  تا من محکم وبا صراحت تمام بگویم قرآن که بیان میکند حکم تورات و انجیل در مورد قصاص همان حکم قرآن است ، دروغ میباشد .

آیاتی که بیانگر اتحاد در ادیان به نحو عموم میباشد ( هم در اصول هم در فروع )  :

الشورى : 13   شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهيمَ وَ مُوسى‏ وَ عيسى‏ أَنْ أَقيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكينَ ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبي‏ إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدي إِلَيْهِ مَنْ يُنيبُ

خداوند آيينى را براى شما تشريع كرد كه به نوح توصيه كرده بود و آنچه را بر تو وحى فرستاديم و به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرديم اين بود كه: دين را برپا داريد و در آن تفرقه ايجاد نكنيد! و بر مشركان گران است آنچه شما آنان را به سويش دعوت مى كنيد! خداوند هر كس را بخواهد برمى‏گزيند، و كسى را كه به سوى او بازگردد هدايت مى‏كند. (13)

در این آیات از این نکته غافل نباشید  که خداوند هم به تورات ، عنوان هدایت و رحمت و تفصیل بر همه چیز و بیّنه  را میدهد هم به قرآن .

الأنعام : 153   وَ أَنَّ هذا صرَِاطِى مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ  وَ لَا تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ  ذَالِكُمْ وَصَّئكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ(153)

ثُمَّ ءَاتَيْنَا مُوسىَ الْكِتَابَ تَمَامًا عَلىَ الَّذِى أَحْسَنَ وَ تَفْصِيلًا لِّكلُ‏ِّ شىَ‏ْءٍ وَ هُدًى وَ رَحْمَةً لَّعَلَّهُم بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ(154)

وَ هَاذَا كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَ اتَّقُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(155)

أَن تَقُولُواْ إِنَّمَا أُنزِلَ الْكِتَابُ عَلىَ‏ طَائفَتَينْ‏ِ مِن قَبْلِنَا وَ إِن كُنَّا عَن دِرَاسَتهِِمْ لَغَافِلِينَ(156)

أَوْ تَقُولُواْ لَوْ أَنَّا أُنزِلَ عَلَيْنَا الْكِتَابُ لَكُنَّا أَهْدَى‏ مِنهُْمْ  فَقَدْ جَاءَكُم بَيِّنَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَ هُدًى وَ رَحْمَةٌ  فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَذَّبَ بَِايَاتِ اللَّهِ وَ صَدَفَ عَنهَْا  سَنَجْزِى الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ ءَايَاتِنَا سُوءَ الْعَذَابِ بِمَا كاَنُواْ يَصْدِفُونَ(157)

اين راه مستقيم من است، از آن پيروى كنيد! و از راه‏هاى پراكنده (و انحرافى) پيروى نكنيد، كه شما را از طريق حق، دور مى‏سازد! اين چيزى است كه خداوند شما را به آن سفارش مى‏كند، شايد پرهيزگارى پيشه كنيد!» (153)

بعد از این  به موسى كتاب (آسمانى) داديم (و نعمت خود را) بر آنها كه نيكوكار بودند، كامل كرديم و همه چيز را (كه مورد نياز آنها بود، در آن) روشن ساختيم كتابى كه مايه هدايت و رحمت بود شايد به لقاى پروردگارشان ، ايمان بياورند! (154)

و اين قرآن كتابى است پر بركت، كه ما (بر تو) نازل كرديم از آن پيروى كنيد، و پرهيزگارى پيشه نمائيد، باشد كه مورد رحمت (خدا) قرار گيريد! (155)

 (ما اين كتاب را با اين امتيازات نازل كرديم) تا نگوييد: «كتاب آسمانى تنها بر دو طايفه پيش از ما [يهود و نصارى‏] نازل شده بود و ما از بحث و بررسى آنها بى خبر بوديم»! (156)

يا نگوييد: «اگر كتاب آسمانى بر ما نازل مى‏شد، از آنها هدايت يافته‏تر بوديم»! اينك آيات و دلايل روشن از جانب پروردگارتان، و هدايت و رحمت براى شما آمد! پس، چه كسى ستمكارتر است از كسى كه آيات خدا را تكذيب كرده، و از آن روى گردانده است؟! اما بزودى كسانى را كه از آيات ما روى مى‏گردانند، بخاطر همين اعراض بى‏دليلشان، مجازات شديد خواهيم كرد! (157)

 در پایان نیز یک نمونه دیگر از این آیات بیان خواهد شد .

اما قصاص در دین موسی ، عیسی و محمد ( صلوات الله علیهم وعلی آلهم )

همان طور که بیان شد تنها راه رسیدن به مسئله قصاص در دین مسیح علیه السلام بررسی محتوای قرآن به عنوان تنها کتاب متقن موجود میباشد .

قرآن میگوید :

خداوند بعد از این که به اولین  قتل و خون ریزی ای که در عالم اتفاق افتاد اشاره میکند ،بیان میکند به خاطر همین خون ریزی من بر بنی اسرائیل واجب کردم که هرکس خونی را بدون دلیل و به ناحق بریزد مانند این است که تمام انسانها را کشته است .

عینا همین  مسئله در ایه ۱۷۹  بقره مطرح شده که خداوند میفرماید راه فرار از این که همه مردم  کشته شوند قصاص است وبیان میکند که ولکم فی القصاص حیات یا اولی الالباب . برای شما در قصاص حیات و زندگانیست ای صاحبان خرد .

نتیجه گیری میشود که از اولین زمانی که انسان بر روی کره زمین پا گذاشت و خون ریخت  حکم  قصاص در جریان بوده و تا آخرین زمانی که خون ریزی باشد جریان خواهد داشت.

المائدة : 31   فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُواري سَوْأَةَ أَخيهِ قالَ يا وَيْلَتى‏ أَ عَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هذَا الْغُرابِ فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخي‏ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمينَ
سپس خداوند زاغى را فرستاد كه در زمين، جستجو (و كندوكاو) مى‏كرد تا به او نشان دهد چگونه جسد برادر خود را دفن كند. او گفت: «واى بر من! آيا من نتوانستم مثل اين زاغ باشم و جسد برادرم را دفن كنم؟!» و سرانجام (از ترس رسوايى، و بر اثر فشار و جدان، از كار خود) پشيمان شد. (31)

المائدة : 32   مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى‏ بَني‏ إِسْرائيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَميعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَميعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ
به همين جهت، بر بنى اسرائيل مقرّر داشتيم كه هر كس، انسانى را بدون ارتكاب قتل يا فساد در روى زمين بكشد، چنان است كه گويى همه انسانها را كشته و هر كس، انسانى را از مرگ رهايى بخشد، چنان است كه گويى همه مردم را زنده كرده است. و رسولان ما، دلايل روشن براى بنى اسرائيل آوردند، اما بسيارى از آنها، پس از آن در روى زمين، تعدّى و اسراف كردند. (32)

 اما اصل حکم

المائدة : 44   إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذينَ أَسْلَمُوا لِلَّذينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتي ثَمَناً قَليلاً وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ

ما تورات را نازل كرديم در حالى كه در آن، هدايت و نور بود و پيامبران، كه در برابر فرمان خدا تسليم بودند، با آن براى يهود حكم مى‏كردند و (همچنين) علما و دانشمندان به اين كتاب كه به آنها سپرده شده و بر آن گواه بودند، داورى مى‏نمودند. بنا بر اين، (بخاطر داورى بر طبق آيات الهى،) از مردم نهراسيد! و از من بترسيد! و آيات مرا به بهاى ناچيزى نفروشيد! و آنها كه به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نمى‏كنند، كافرند. (44)

المائدة : 45   وَ كَتَبْنا عَلَيْهِمْ فيها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

و بر آنها  در آن تورات مقرر داشتيم كه جان در مقابل جان، و چشم در مقابل چشم، و بينى در برابر بينى، و گوش در مقابل گوش، و دندان در برابر دندان به عنوان قصاص مى‏باشد و هر زخمى، قصاص دارد و اگر كسى آن را ببخشد (و از قصاص، صرف نظر كند)، كفاره ای برای (گناهان) او محسوب مى‏شود و هر كس به احكامى كه خدا نازل كرده حكم نكند، ستمگر است. (45)

در این آیه خداوند میفرماید من به عیسی هرچه در تورات بود را آموختم .

نکته : متن تورات مورد قبول و پذیرش مدعیان مسیحیت میباشد هر چند پذیرش یا  عدم پذیرش تورات توسط آنها برای ما اهمیتی ندارد چرا که قرآن به طور قطع به ما خبر میدهد که متن انجیل و تورات با یکدیگر مشترک میباشد .

المائدة : 110   إِذْ قالَ اللَّهُ يا عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتي‏ عَلَيْكَ وَ عَلى‏ والِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلاً وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجيلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْني‏ فَتَنْفُخُ فيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْني‏ وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْني‏ وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‏ بِإِذْني‏ وَ إِذْ كَفَفْتُ بَني‏ إِسْرائيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبينٌ

 (به خاطر بياور) هنگامى را كه خداوند به عيسى بن مريم گفت:

«ياد كن نعمتى را كه به تو و مادرت بخشيدم! زمانى كه تو را با» روح القدس «تقويت كردم كه در گاهواره و به هنگام بزرگى، با مردم سخن مى‏گفتى و هنگامى كه كتاب و حكمت و تورات و انجيل را به تو آموختم

و هنگامى كه به فرمان من، از گل چيزى بصورت پرنده مى‏ساختى، و در آن مى‏دميدى، و به فرمان من، پرنده‏اى مى‏شد و كور مادرزاد، و مبتلا به بيمارى پيسى را به فرمان من، شفا مى‏دادى و مردگان را (نيز) به فرمان من زنده مى‏كردى و هنگامى كه بنى اسرائيل را از آسيب رساندن به تو، بازداشتم در آن موقع كه دلايل روشن براى آنها آوردى، ولى جمعى از كافران آنها گفتند: اينها جز سحر آشكار نيست!» (110)

 اما قصاص در اسلام :

البقرة : 178   يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصاصُ فِي الْقَتْلى‏ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى‏ بِالْأُنْثى‏ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخيهِ شَيْ‏ءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَداءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسانٍ ذلِكَ تَخْفيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى‏ بَعْدَ ذلِكَ فَلَهُ عَذابٌ أَليمٌ

اى افرادى كه ايمان آورده‏ايد! حكم قصاص در مورد كشتگان، بر شما نوشته شده است: آزاد در برابر آزاد، و برده در برابر برده، و زن در برابر زن،

پس اگر كسى از سوى برادر (دينى) خود، چيزى به او بخشيده شود، (و حكم قصاص او، تبديل به خونبها گردد،) بايد از راه پسنديده پيروى كند.

 (و صاحب خون، حال پرداخت كننده ديه را در نظر بگيرد.) و قاتل‏ نيز، به نيكى ديه را (به ولى مقتول) بپردازد (و در آن، مسامحه نكند.) اين، تخفيف و رحمتى است از ناحيه پروردگار شما! و كسى كه بعد از آن، تجاوز كند، عذاب دردناكى خواهد داشت. (178)

 در پایان نکته ای را خداوند بیان میکند که بیانگر همیشگی بودن حکم قصاص میباشد چه قبل از نزول این آیه وچه بعد .

البقرة : 179 

 وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

و براى شما دراصل  قصاص، حيات و زندگى است، اى صاحبان خِرد!

 شايد شما تقوا پيشه كنيد. (179)

حسن ختام بحث :

خداوند تعالی در سوره اعلی  بعد از این که دستوراتی را در متن سوره ارائه میدهد ،میفرماید : عین همین دستورات در کتاب های آسمانی قبل  ( صحف ابراهیم و موسی ) نیز وجود دارد .

سورة الأعلى

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏

• سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلىَ(1)الَّذِى خَلَقَ فَسَوَّى‏(2)وَ الَّذِى قَدَّرَ فَهَدَى‏(3)وَ الَّذِى أَخْرَجَ المَْرْعَى‏(4)فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَى‏(5)سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسىَ(6)إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ  إِنَّهُ يَعْلَمُ الجَْهْرَ وَ مَا يخَْفَى‏(7)وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى‏(8)فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَى‏(9)سَيَذَّكَّرُ مَن يخَْشىَ‏(10)وَ يَتَجَنَّبهَُا الْأَشْقَى(11)الَّذِى يَصْلىَ النَّارَ الْكُبرَْى‏(12)ثمُ‏َّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَ لَا يحَْيىَ‏(13)قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكىَ‏(14)وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلىَ‏(15)بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا(16)وَ الاَْخِرَةُ خَيرٌْ وَ أَبْقَى(17)
• إِنَّ هَاذَا لَفِى الصُّحُفِ الْأُولىَ‏(18)صحُُفِ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسىَ‏(19)

به نام خداوند بخشنده مهربان‏

منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‏ات را! (1)همان خداوندى كه آفريد و منظم كرد، (2)و همان كه اندازه‏گيرى كرد و هدايت نمود، (3)و آن كس را كه چراگاه را به وجود آورد، (4)سپس آن را خشك و تيره قرار داد! (5)ما بزودى (قرآن را) بر تو مى‏خوانيم و هرگز فراموش نخواهى كرد، (6)مگر آنچه را خدا بخواهد، كه او آشكار و نهان را مى‏داند! (7)و ما تو را براى انجام هر كار خير آماده مى‏كنيم! (8)پس تذكّر ده اگر تذكّر مفيد باشد! (9)و بزودى كسى كه از خدا مى‏ترسد متذكّر مى‏شود. (10)امّا بدبخت‏ترين افراد از آن دورى مى‏گزيند، (11)همان كسى كه در آتش بزرگ وارد مى‏شود، (12)سپس در آن آتش نه مى‏ميرد و نه زنده مى‏شود! (13)به يقين كسى كه پاكى جست (و خود را تزكيه كرد)، رستگار شد. (14)و (آن كه) نام پروردگارش را ياد كرد سپس نماز خواند! (15)ولى شما زندگى دنيا را مقدم مى‏داريد، (16)در حالى كه آخرت بهتر و پايدارتر است! (17)

اين دستورها در كتب آسمانى پيشين (نيز) آمده است، (18)

در كتب ابراهيم و موسى. (19)