به نام خدا

ما آوردیمش

به حق .

و خودش آمد

به حق .

تو فقط بشارت ده

تو فقط بترسان .

همانچه آمده بگو

نه آنرا کم  کن و نه زیاد .

تو فقط بشارت ده و بترسان .

قرآنی را که ما با چینش خود بر تو فرستادیم .

ما نازلش کردیم .

آنگاه به آنها بگو :

ایمان بیاورید یا نه ،

تسلیم بشوید یا نه،

-

آمنوا او لا تومنوا

-

آنکه علم دارد ایمان آورده است و در مقابل  خدایش به خاک افتاده .

کور دلی شما کوردلی شماست .

خودتان را  به خاک بد بختی نشاندید .

رفتار شما  مانع رسیدن مومنین  به حقایق نخواهد شد.

آنها از عمق جان باور دارند که وعده های خدا انجام شدنیست .

خدا و دروغ؟
خداو تخلف از وعده؟
بد کردید .

منتظر عذاب خدا باشید که خدا دروغ نمیگوید .

ما خوشیم  به وعده های خدا .

سختی کشیم . سازش در کار ما نیست .

بلا  ببارد  برما .

پاره پاره شویم .

خدا داریم .

ما را بس است .

ما به گفته هایش ایمان داریم .

آنکه باید برای خود چاره ای بیاندیشد شمائید .

وَ بِالحَْقّ‏ِ أَنزَلْنَاهُ وَ بِالحَْقّ‏ِ نَزَلَ  وَ مَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَ نَذِيرًا(105)

وَ قُرْءَانًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلىَ النَّاسِ عَلىَ‏ مُكْثٍ وَ نَزَّلْنَاهُ تَنزِيلًا(106)

قُلْ ءَامِنُواْ بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُواْ  إِنَّ الَّذِينَ أُوتُواْ الْعِلْمَ مِن قَبْلِهِ إِذَا يُتْلىَ‏ عَلَيهِْمْ يخَِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا(107)

وَ يَقُولُونَ سُبْحَانَ رَبِّنَا إِن كاَنَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولًا(108)

و ما قرآن را بحق نازل كرديم و بحق نازل شد. و تو را نفرستادیم ، مگر بعنوان بشارت‏دهنده و بيم‏دهنده .

و قرآنى كه آياتش را از هم جدا كرديم، تا آن را با درنگ بر مردم بخوانى و آن را بتدريج نازل كرديم.

بگو: «چه  به آن ايمان بياوريد، و چه  ايمان نياوريد، كسانى كه پيش از آن به آنها دانش داده شده، هنگامى كه (اين آيات) بر آنان خوانده مى‏شود، سجده‏كنان به خاك مى‏افتند ...

و مى‏گويند: «پاک است پروردگار ما،  وعده‏هاي خداوند یقینا  انجام شده  است!»