به نام خدا

لذتی که در وصال است در فراغ نیست :

البقرة : 156   الَّذینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ

آنها که هر گاه مصیبتى به ایشان مى‏رسد، مى‏گویند:

«ما از آنِ خدائیم و به سوى او بازمى‏گردیم!» (156)

النور : 42   وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصیرُ
و از براى خداست حکومت و مالکیّت آسمانها و زمین

و بازگشت (تمامى موجودات) بسوى اوست! (42)

البقرة : 285   آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ

 کُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِکَتِهِ وَ کُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ

مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَکَ رَبَّنا وَ إِلَیْکَ الْمَصیرُ

پیامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ایمان آورده است.

(و او، به تمام سخنان خود، کاملًا مؤمن مى‏باشد.) و همه مؤمنان (نیز)،

 به خدا و فرشتگان او و کتابها و فرستادگانش، ایمان آورده‏اند

 (و مى‏گویند:) ما در میان هیچ یک از پیامبران او، فرق نمى‏گذاریم

 (و به همه ایمان داریم). و (مؤمنان) گفتند:

«ما شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! (انتظارِ) آمرزش تو را (داریم)

 و بازگشت (ما) به سوى توست.» (285)

با این دید  فراغ یک عذاب است که امید به وصال  آنرا شیرین میکند
فراغ  حسنش از آن خودش نیست

زیبایی فراغ  مدیون  حسن وصال  است

تا که یار که باشد و وصال  به کجا ختم شود !

البقرة : 46   الَّذینَ یَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ أَنَّهُمْ إِلَیْهِ راجِعُونَ
آنها کسانى هستند که مى‏دانند دیدارکننده پروردگار

خویشند، و به سوى او بازمى‏گردند. (46)

الأنبیاء : 93   وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ کُلٌّ إِلَیْنا راجِعُونَ
 (گروهى از پیروان ناآگاه آنها) کار خود را به تفرقه در میان خود کشاندند

(ولى سرانجام) همگى بسوى ما بازمى‏گردند! (93)

المؤمنون : 60   وَ الَّذینَ یُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ
و آنها که نهایت کوشش را در انجام طاعات به خرج مى‏دهند و با این حال،

 دلهایشان هراسناک است از اینکه سرانجام بسوى پروردگارشان بازمى‏گردند،

موفق و موید