محکم و متشابه ظاهر و باطن قرآن
آلعمران : 7
هُوَ الَّذي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا وَ ما يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ
او كسى است كه اين كتاب (قرآن ) را بر تو نازل كرد،
كه قسمتى از آن، آيات «محكم» [صريح و روشن] است كه اساس اين كتاب مىباشد
و قسمتى از آن، «متشابه» است [آياتى كه احتمالات مختلف معنایی در آن وجود دارد که با توجه به آيات محكم، معنایشان واحد و آشکار مىگردد.]
اما آنها كه در قلوبشان انحراف است، به دنبال متشابهاتند،( به دو انگیزه )
تا اینکه یا فتنهانگيزى كنند (و مردم را گمراه سازند) و یا اینکه تاویل و تفسیر قرآن را بیان کنند
در حالی که تفسیر قرآن را
، جز خدا و راسخان در علم، نمىدانند.
مىگويند: «ما به همه آن ايمان آورديم همه از طرف پروردگارِ ماست.» و جز صاحبان عقل، متذكر نمىشوند (و اين حقيقت را درك نمىكنند). (7)
جمله (ابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ )
ضمیر (ه ) برای اشاره به مفرد مذکر است بنابر این به لفظ ( الکتاب که در صدر آیه بیان شده ) بر میگردد نه به لفظ متشابهات چرا که متشابهات مونث میباشد در این صورت باید گفته میشد ابتغا’ تاویلها !!
از این رو تمام ایات قرآن هم ظاهر دارد هم باطن
که بیان باطن قران که همان تاویل و تفسیر است فقط شان خدا و راسخان در علم که اهل بیت هستند میباشد
امام رضا علیه السلام میفرمایند
کسی که متشابهات قرانی را به محکمات ارجاع بدهد چنین کسی به صراط مستقیم هدایت شده است
یعنی محکمات قرانی قرینه ای هستند که اجمال یا چند پهلو بودن متشابهات را بر طرف میکنند و زمینه را برای صدق هدایت گری تمام قران فراهم می نمایند
البقرة : 2 ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فيهِ هُدىً لِلْمُتَّقينَ
تمام این کتاب بدون هیچ شکی هدایت متقین است
موفق باشید