به نام خدا

 سلام

گمان میکردم که باید در یک نسبت رو به افزایش انسانهای خالص جمع شوند تا تعدادشان به ۳۱۳ نفر برسد آنگاه زمینه برای قیام فراهم شود !

اما به نظر میرسد باید در یک نسبت رو به کاهش منتظران مدعی یا بمیرند  یا از ادعای خود دست بردارند و به هر نحو ممکنی غربال  شده تا این که تعداد منتظران حقیقی به همان تعداد معهود رسیده و قیام قائم صورت گیرد . و فقط خدا میداند .

با هم روایات ذیل را بررسی کنیم :

 1) نبی اکرم صلی الله علیه وآله در وصیتشان به علی علیه السلام فرمودند :

ای علی شگفت آورترین مردم در ایمان و محکم ترین آنها در یقین قومی هستند که در آخر الزمان زندگی میکنند و حال آنکه ملازم و همراه با نبی خدا صلی الله علیه واله نبوده اند و حجت خدا نیز از آنها پوشیده است ، پس آنها ایمان می آورند به ( نوشته های ) سیاه بر سفیدی ( کاغذ)

حقیقتا نگهداری ایمان در میان چنین کسانی که امیرمومنین علی علیه السلام آنها را توصیف میکنند ، کاری بس مشکل و عظیم است، آنهم ایمانی که فقط بر اساس آیات قرآن و روایات مستحکم باشد و نه از روی کشف و شهود و وجود حضرت حجت !

2) امیرمومنین علی علیه السلام در بصره بر منبر رفته و پس از حمد خدا فرمودند :

در آخرزمانها اقوامی خواهند آمد که چهره هاشان چون چهره آدمیان است اما قلبهایشان چون قلبهای شیاطین .

خونها میریزند مانند گرگان درنده ؛اگر از آنها پیروی کنی تو را متهم میکنند و اگر از آنها غایب شوی از تو غیبت میکنند .

حلیم و صبور در میان آنها گمراه است و گمراه در میان آنها حلیم .

مومن در میان آنها ضعیف شمرده میشود و فاسق در میان آنها شریف دانسته میشود .

کودکان آنها تند خود هستند و جوانان آنها نافرمان و پیران آنها منافق .

کودکان آنها احترام بزرگان خود را نمیدارند.

ثروتمندان آنها بازگشت به فقیرانشان نمیکنند .

پناه بردن به آنها پستی وذلت است و طلب آنچه در دستان آنهاست فقر.

عزت با آنها ، ذلت است .

دوستان عیان و آشکارا و دشمنان خلوت و پنهانند.

زمان به این مرحله که برسد ؛ خداوند اشرارشان را بر آنها مسلط میکند .

خوبان آنها دعا میکنند اما خداوند دعای آنها را مستجاب نمیکند .

در آن هنگام پادشاهان و حاکمان ، به دنبال اقاویل و سخنان باطل هستند .

قاضیانشان به دنبال رشوه هستند و

فقیهان به دنبال احکامی که خود تاویل کرده اند و

انسانهای صالح با دینشان دنیا را میخورند .

 

3) نبی اکرم صلی الله علیه وآله می فرمایند :

در آخر الزمان قومی خواهند آمد که گناهان را انجام می دهند و میگویند که خداوند تقدیرشان را چنین قرار داده است ، کسی که با این قوم مخالفت کند مانند این است که در راه خدا شمشیر کشیده است .

 

4) ابو بصیر میگوید: از امام صادق علیه السلام در مورد فرمایش امیرمومنین علی علیه السلام پرسیدم که حضرت فرمودند :

اسلام آغاز شد در حالی که غریب بود و دوباره نیز غریب خواهد شد همانگونه که بوده است پس خوشا به حال غریبان .

امام صادق فرمودند:

دعوت کننده از ما ( قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه ) دعوتی جدید خواهد داشت همانگونه که رسول خدا صلی الله علیه وآله دعوتش جدید بود .

توضیح :

اسلام در آغاز کار غریب و تنها بود به خاطر کمی تعداد مسلمانان و دوباره نیز غریب خواهد شد یعنی این که مسلمانان تعدادشان کم خواهد شد پس آنها در آخر الزمان مانند غریبان خواهد بود پس خوشا به حال غریبان .

در روایتی دیگر از امام صادق منقول است که حضرت فرمودند : مومن غریب است پس خوشا به حال غریبان .

 

5) امام صادق علیه السلام ذیل آیه شریفه هشت هود می فرمایند :

این که خداوند میفرماید : واگر به تاخیر بیاندازیم عذاب را از آنها تا امت معدوده ؛ یعنی تا آمدن امتی که تعدادشان به اندازه اصحاب بدر است (313نفر)

آنوقت آنها خواهند گفت: چه کسی این عذاب را نگه داشته . آگاه باشید روزی که خواهد از آنها صرف نظر نخواهد کرد : یعنی عذاب.

 

6) در روایتی دیگر امام باقر علیه السلام می فرمایند:

اصحاب قائم علیه السلام سیصد و سیزده نفرند آنها به خدا قسم همان امت معدوده ای هستند که خداوند در کتابش میفرماید : واگر به تاخیر بیاندازیم عذاب را از آنها تا امت معدوده ؛ حضرت در ادامه فرمودند : آنها برای او در یک لحظه ،جمع میشوند مانند تکه های ابر در فصل پاییز.

 

7) ابی بصیر از امام صادق علیه السلام نقل میکند :

که حضرت فرمودند :از عرب با قائم ما تعداد کمی هستند ،

شخصی پرسید : اما از بین انها تعداد زیادی این واقعه را نقل میکنند!

حضرت فرمودند :

( آری ) ولى بايد مردم آزمايش شوند و از يك ديگر امتياز يابند و غربال شوند و مردم بسيارى از غربال درآيند (و مردود شوند ).

 

8) از امام صادق علیه السلام روایت می کنند که حضرت فرمودند :

شيعيان در دولت قائم رؤساى روى زمين و حكمرانان آن ميباشند.

به هر مردى از آنها قوت چهل مرد داده مىشود سپس فرمودند: پدرم فرمودند: پيش از قيام قائم وحشت دشمنان در دل شيعيان ما جاى ميگيرد.اما وقتى قائم ما ظاهر گردد، و مهدى ما خروج كند، هر يك از آنها از شير دليرتر و از نيزه چابك تر میشوند ، بطورى كه دشمن ما را زير پاهاى خود له ميكنند و با كف دست به قتل مىرسانند.

 

 

 

1) وَ بِإِسْنَادِهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أَنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ ع فِي وَصِيَّةِ النَّبِيِّ ص لِعَلِيٍّ ع قَالَ يَا عَلِيُّ أَعْجَبُ النَّاسِ إِيمَاناً وَ أَعْظَمُهُمْ يَقِيناً قَوْمٌ يَكُونُونَ فِي آخِرِ الزَّمَانِ لَمْ يَلْحَقُوا النَّبِيَّ ص وَ حُجِبَ عَنْهُمُ الْحُجَّةُ فَآمَنُوا بِسَوَادٍ عَلَى بَيَاضٍ

(- وسائلالشيعة 27 92 8- باب وجوب العمل بأحاديث النبي صلی الله علیه وآله وکتاب منلايحضرهالفقيه 4 365 باب النوادر و هو آخر أبواب الكتاب )

2) مستدركالوسائل 11 377 49- باب جملة مما ينبغي تركه من الخص

عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ رَقِيَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع مِنْبَرَ الْبَصْرَةِ خَطِيباً فَخَطَبَ خُطْبَةً بَلِيغَةً فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَال

يَظْهَرُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ أَقْوَامٌ وُجُوهُهُمْ وُجُوهُ الْآدَمِيِّينَ وَ قُلُوبُهُمْ قُلُوبُ الشَّيَاطِينِ سَفَّاكُونَ الدِّمَاءَ أَمْثَالُ الذِّئَابِ الضَّوَارِي إِنْ تَابَعْتَهُمْ عَابُوكَ وَ إِنْ غِبْتَ عَنْهُمْ اغْتَابُوكَ فَالْحَلِيمُ فِيهِمْ غَاوٍ وَ الْغَاوِي فِيهِمْ حَلِيمٌ وَ الْمُؤْمِنُ فِيهِمْ مُسْتَضْعَفٌ وَ الْفَاسِقُ فِيهِمْ شَرِيفٌ صَبِيُّهُمْ عَارِمٌ وَ شَابُّهُمْ شَاطِرٌ وَ شَيْخُهُمْ مُنَافِقٌ لَا يُوَقِّرُ صَغِيرُهُمْ كَبِيرَهُمْ وَ لَا يَعُودُ غَنِيُّهُمْ فَقِيرَهُمْ وَ الِالْتِجَاءُ إِلَيْهِمْ خِزْيٌ وَ طَلَبُ مَا فِي أَيْدِيهِمْ فَقْرٌ وَ الْعِزُّ بِهِمْ ذُلٌّ إِخْوَانُ الْعَلَانِيَةِ أَعْدَاءُ السَّرِيرَةِ فَحِينَئِذٍ يُسَلِّطُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ أَشْرَارَهُمْ وَ يَدْعُو خِيَارُهُمْ فَلَا يُسْتَجَابُ لَهُمْ دُعَاؤُهُمْ فَعِنْدَ ذَلِكَ تَأْخُذُ السَّلَاطِينُ بِالْأَقَاوِيلِ وَ الْقُضَاةُ بِالْبَرَاطِيلِ وَ الْفُقَهَاءُ بِمَا يَحْكُمُونَ بِالتَّأْوِيلِ وَ الصَّالِحُونَ يَأْكُلُونَ الدُّنْيَا بِالدِّينِ الْخَبَرَ

3) وَ رَوَى صَاحِبُ الْفَائِقِ وَ غَيْرُهُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ ص أَنَّهُ قَالَ يَكُونُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ يَعْمَلُونَ الْمَعَاصِيَ وَ يَقُولُونَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ قَدَّرَهَا عَلَيْهِمْ الرَّادُّ عَلَيْهِمْ كَشَاهِرِ سَيْفِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

(بحارالأنوار 5 47 باب 1- نفي الظلم و الجور عنه تعالى )

4) ، [تفسير العياشي] عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ع الْإِسْلَامُ بَدَأَ غَرِيباً وَ سَيَعُودُ غَرِيباً كَمَا كَانَ فَطُوبَى لِلْغُرَبَاءِ فَقَالَ يَا أَبَا مُحَمَّدٍ يَسْتَأْنِفُ الدَّاعِي مِنَّا دُعَاءً جَدِيداً كَمَا دَعَا إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ص فَأَخَذْتُ بِفَخِذِهِ فَقُلْتُ أَشْهَدُ أَنَّكَ إِمَامِي فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ سَيُدْعَى كُلُّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ أَصْحَابُ الشَّمْسِ بِالشَّمْسِ وَ أَصْحَابُ الْقَمَرِ بِالْقَمَرِ وَ أَصْحَابُ النَّارِ بِالنَّارِ وَ أَصْحَابُ الْحِجَارَةِ بِالْحِجَارَةِ

توضيح قال الجزري فيه إن الإسلام بدأ غريبا و سيعود غريبا كما بدأ فطوبى للغرباء أي أنه كان في أول أمره كالغريب الوحيد الذي لا أهل له عنده لقلّة المسلمين يومئذ و سيعود غريبا كما كان أي يقلّ المسلمون في آخر الزمان فيصيرون كالغرباء فطوبى للغرباء أي الجنة لأولئك المسلمين الذين كانوا في أول الإسلام و يكونون في آخره و إنما خصّهم بها لصبرهم على أذى الكفار أولا و آخرا و لزومهم دين الإسلام

 

5) في تفسير العياشي عن أبان بن مسافر عن ابى عبد الله عليه السلام في قول الله ( هود آیه ۸) : وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ يعنى عدة كعدة بدر لَيَقُولُنَّ ما يَحْبِسُهُ أَلا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ قال: العذاب.

6) - عن عبد الأعلى الحلبي قال: قال ابو جعفر عليه السلام: أصحاب القائم عليه السلام الثلاثمأة و البضعة عشر رجلا، هم و الله الامة المعدودة التي قال الله في كتابه: «وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ» قال: يجتمعون له في ساعة واحدة قزعا كقزع الخريف «2».

7 ( عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ قَالَ مَعَ الْقَائِمِ ع مِنَ الْعَرَبِ شَيْءٌ يَسِيرٌ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ مَنْ يَصِفُ هَذَا الْأَمْرَ مِنْهُمْ لَكَثِيرٌ قَالَ لَا بُدَّ لِلنَّاسِ مِنْ أَنْ يُمَحَّصُوا وَ يُمَيَّزُوا وَ يُغَرْبَلُوا وَ سَيَخْرُجُ مِنَ الْغِرْبَالِ خَلْقٌ كَثِير

8) بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج52 372 و ، الإختصاص قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام

يَكُونُ شِيعَتُنَا فِي دَوْلَةِ الْقَائِمِ عَلَيْهِ السَّلَامُ سَنَامَ الْأَرْضِ وَ حُكَّامَهَا يُعْطَى كُلُّ رَجُلٍ مِنْهُمْ قُوَّةَ أَرْبَعِينَ رَجُلًا وَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع أُلْقِيَ الرُّعْبُ فِي قُلُوبِ شِيعَتِنَا مِنْ عَدُوِّنَا فَإِذَا وَقَعَ أَمْرُنَا وَ خَرَجَ مَهْدِيُّنَا كَانَ أَحَدُهُمْ أَجْرَى مِنَ اللَّيْثِ وَ أَمْضَى مِنَ السِّنَانِ يَطَأُ عَدُوَّنَا بِقَدَمَيْهِ وَ يَقْتُلُهُ بِكَفَّيْه