به نام خدا

 

با توجه به آیه تنزل الملائکه والروح  که در سوره قدر میباشد 

و استمراری بودن فعل مضارع

لازم است  در شب قدر هر سال  امام و معصومی وجود داشته باشد که امر از جانب خداوند بر او به طور پیوسته نازل شود

از این رو این آیه یک استدلال محکم است بر وجود امام زمان علیه السلام در بین ما انسانها

 

بادقت استدلال هر دو روایت به خصوص روایت دوم رو مطالعه بفرمایید

 

 

امام صادق (علیه السلام ) فرمودند:
 
 على (علیه السلام ) بسیار مى‏فرمود: هر گاه تَیْمِى و عَدَوِى (ابو بکر و عمر) خدمت رسول خدا (ص) بودند و آن حضرت انا انزلناه را با خشوع و گریه تلاوت مى‏کرد .

آندوچنین میگفتند: یا رسول الله براى این سوره چه سخت دلت نازک است؟

آنگاه  رسول خدا (ص) مى‏فرمود: علتش آن چیزى است که به چشم خود دیده ام  و با دل خود فهمیده‏ام و براى آن است که دل این مرد (على ع) بعد از من خواهد فهمید .

 مى‏گفتند: شما چه دیدید و او چه خواهد دید؟

امیر مومنین علی علیه السلام  فرمود: پیامبر صلی الله علیه وآله  روى خاک براى آنها نقش مى‏کرد «تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ فِیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ» وبعد  پیغمبر مى‏فرمود:آیا چیزی هست که (من کل  امر =همه امور ) شامل آن چیز نشود ؟

 مى‏گفتند: نه،

 مى‏فرمود: مى‏دانید بر قلب  چه کسی همه امور را نازل مى‏کنند؟

 مى‏گفتند: یا رسول اللَّه به شما،

 مى‏فرمود: آرى درست است.

 مى‏فرمود: ولى آیا شب قدر بعد از من هست؟

 مى‏گفتند:آرى،

رسول خدا (ص) مى‏فرمود: آیا این امر در آن شب نازل مى‏شود؟

مى‏گفتند: آرى،

مى‏فرمود: بر چه کسى؟

 میگفتند: ما نمى‏دانیم،

آنگاه علی علیه السلام فرمود :پیامبر صلی الله علیه وآله سر مرا در آغوش مى‏گرفت و مى‏فرمود: اگر نمى‏دانید، بدانید: آن کس بعد از من این مرد است،

وهمیشه علی علیه السلام  میفرمود: به راستى مطلب این است که آن دو نفر این شب را بعد از رسول خدا (صلی الله علیه وآله ) از شدت هراسى که به دل آنها مى‏افتاد مى‏شناختند. 

5 وَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ کَانَ عَلِیٌّ ع کَثِیراً مَا یَقُولُ- مَا اجْتَمَعَ التَّیْمِیُّ وَ الْعَدَوِیُّ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ هُوَ یَقْرَأُ- إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ بِتَخَشُّعٍ وَ بُکَاءٍ فَیَقُولَانِ مَا أَشَدَّ رِقَّتَکَ لِهَذِهِ السُّورَةِ فَیَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ ص لِمَا رَأَتْ عَیْنِی وَ وَعَى قَلْبِی وَ لِمَا یَرَى قَلْبُ هَذَا مِنْ بَعْدِی فَیَقُولَانِ وَ مَا الَّذِی رَأَیْتَ وَ مَا الَّذِی یَرَى قَالَ فَیَکْتُبُ لَهُمَا فِی التُّرَابِ تَنَزَّلُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ فِیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ قَالَ ثُمَّ یَقُولُ هَلْ بَقِیَ شَیْ‏ءٌ بَعْدَ قَوْلِهِ عَزَّ وَ جَلَّ- کُلِّ أَمْرٍ فَیَقُولَانِ لَا فَیَقُولُ هَلْ تَعْلَمَانِ مَنِ الْمُنْزَلُ إِلَیْهِ بِذَلِکَ فَیَقُولَانِ أَنْتَ یَا رَسُولَ اللَّهِ فَیَقُولُ نَعَمْ فَیَقُولُ هَلْ تَکُونُ لَیْلَةُ الْقَدْرِ مِنْ بَعْدِی فَیَقُولَانِ نَعَمْ قَالَ فَیَقُولُ فَهَلْ یَنْزِلُ ذَلِکَ الْأَمْرُ فِیهَا فَیَقُولَانِ نَعَمْ قَالَ فَیَقُولُ إِلَى مَنْ فَیَقُولَانِ لَا نَدْرِی فَیَأْخُذُ بِرَأْسِی وَ یَقُولُ إِنْ لَمْ تَدْرِیَا فَادْرِیَا هُوَ هَذَا مِنْ بَعْدِی قَالَ فَإِنْ کَانَا لَیَعْرِفَانِ تِلْکَ اللَّیْلَةَ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ شِدَّةِ مَا یُدَاخِلُهُمَا مِنَ الرُّعْب

 

یک روایت دیگر:

 

 امام صادق علیه السلام فرمودند:

امام سجاد علیه السلام دائما این ایه (إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ ) را میخواند

 وبعد چنین میفرمود:

خداى عز و جل راست گفته، قرآن در شب قدر نازل شد.خداوند در این شب  از پیامبرش صلی الله علیه واله پرسید : «تو چه مى‏دانى شب قدر چیست» رسول خدا (ص) فرمود: من نمى‏دانم، خداى عز و جل فرمود: «شب قدر بهتر از هزار ماه است» که شب قدر نداشته باشد ،

خداوند به رسول خدا (ص) فرمود: مى‏دانى چرا شب قدر بهتر از هزار ماه است؟

گفت: نه، فرمود: براى آنکه «ملائکه و روح در آن شب به اذن پروردگار خود نازل مى‏شوند از براى هر امرى» واینکه خداوند به آنها  اذن چنین کاری را  داده  یعنی به این کار آنها راضیست  و « شب قدر تا هنگام سپیده دم  سلامی است از جانب پروردگارت »

فرشته‏ها و روح مخصوص من در آن شب سلام مرا به تو مى‏رسانند تا بر آمدن سپیده دم

امام سجاد علیه السلام در ادامه میفرمایند :

این دو آیه در رابطه  با سوره قدر نازل  شده است :

(27 سوره انفال): «بپرهیزید از فتنه‏اى که تنها به آن کسانى که ستم کنند از شماها نمى‏رسد»

(138 سوره آل عمران): «محمد نیست جز رسولى که پیش از او رسولانى درگذشته‏اند آیا اگرمحمد مرد یا کشته شد به دوران قبل از او  بر میگردید؟ هر که به عقب برگردد به خدا زیانى نرساند و محققاً خدا به شاکران پاداش دهد»

امام سجاد  میفرمودند :آنهایی که  بعد از رحلت رسول خدا  صلی الله علیه وآله در مورد  جانشین او اختلاف پیدا  کردند همان  کسانی بودند که گمان  کردند رسول خدا که رفت  شب قدر نیز با او رفته است . واین  همان  فتنه ای بود  که  به این گروه فقط اصابت  کرد و شما  باید از آن فتنه بترسید وآنها  با این حرفشان  به دوران  قبل از رسول  خدا صلی الله علیه واله  بازگشت  کردند چرا که اگر قبول  میکردند که  شب  قدر هنوز وجود دارد حتما باید  قبول میکردند  که در این شب  ( امر ) نازل  میشود واگر اقرار به نزول  امر میکردند باید اقرار به وجود  صاحب الامر نیز میکردند .

کافی جلد 1 ص 249

1 وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ کَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِ یَقُولُ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ صَدَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْزَلَ اللَّهُ الْقُرْآنَ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ- وَ ما أَدْراکَ ما لَیْلَةُ الْقَدْرِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص لَا أَدْرِی قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ- لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ لَیْسَ فِیهَا لَیْلَةُ الْقَدْرِ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ ص وَ هَلْ تَدْرِی لِمَ هِیَ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ قَالَ لَا قَالَ لِأَنَّهَا- تَنَزَّلُ فِیهَا الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ- بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ کُلِّ أَمْرٍ وَ إِذَا أَذِنَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِشَیْ‏ءٍ فَقَدْ رَضِیَهُ سَلامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ یَقُولُ تُسَلِّمُ عَلَیْکَ یَا مُحَمَّدُ مَلَائِکَتِی وَ رُوحِی بِسَلَامِی مِنْ أَوَّلِ مَا یَهْبِطُونَ إِلَى مَطْلَعِ الْفَجْرِ- ثُمَّ قَالَ فِی بَعْضِ کِتَابِهِ- وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْکُمْ خَاصَّةً فِی إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ وَ قَالَ فِی بَعْضِ کِتَابِهِ- وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ‏ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى‏ أَعْقابِکُمْ وَ مَنْ یَنْقَلِبْ عَلى‏ عَقِبَیْهِ فَلَنْ یَضُرَّ اللَّهَ شَیْئاً وَ سَیَجْزِی اللَّهُ الشَّاکِرِینَ یَقُولُ فِی الْآیَةِ الْأُولَى إِنَّ مُحَمَّداً حِینَ یَمُوتُ یَقُولُ أَهْلُ الْخِلَافِ لِأَمْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَضَتْ لَیْلَةُ الْقَدْرِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص فَهَذِهِ فِتْنَةٌ أَصَابَتْهُمْ خَاصَّةً وَ بِهَا ارْتَدُّوا عَلَى أَعْقَابِهِمْ لِأَنَّهُمْ إِنْ قَالُوا لَمْ تَذْهَبْ فَلَا بُدَّ أَنْ یَکُونَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهَا أَمْرٌ وَ إِذَا أَقَرُّوا بِالْأَمْرِ لَمْ یَکُنْ لَهُ مِنْ صَاحِبٍ بُدٌّ