به نام خدا

 

خداوند کریم ندای ابراهیم خلیل را استجابت نمود.

و به او وعده داد که علاوه بر انتخاب او به عنوان امام ، فرزندان او را نیز برای این مقام انتخاب کند.

اما به یک شرط.

به شرطی که ظالم نباشند حتی در حق خودشان . (البقرة : 124)

 

از این آیه چنین فهمیده میشود که :

1)  تا آخرین روز جهان ، خداوند از فرزندان ابراهیم ، اشخاصی را به عنوان امام انتخاب خواهد کرد. که آیه ۲۶ سوره حدید نیز تاییدگر همین مطلب است .

2)  آن فرزندان برای قرار گرفتن در مقام امامت باید از هر گونه ظلمی حتی ظلم به خود پاک باشند و گرنه حقیقتا آنها امام نخواهند بود اگرچه در مقام خلافت باشند. و باید به دنبال  امام واقعی گشت.

چه رسد به این که خلیفه باشند ، ظالم هم باشند و از فرزندان ابراهیم نباشند!!

 

دوستان عزیز

 

در آیه ( النساء : 54 ) خداوند میفرماید :

عده ای نسبت به امتیازی که به گروه خاصی داده شده حسادت میورزند .

و در ادامه به بیان آن امتیاز میپردازد که :

ما به خاندان ابراهیم کتاب و حکمت اعطا نمودیم و به آنها ملکی عظیم بخشیدیم .

 

نتیجه ای که از این آیات فهمیده میشود از این قرار است :

حسودان به آنچه خداوند به عده ای از فرزندان ابراهیم علیه السلام داده ، حسادت میورزند که این حسادت در حادثه غدیر خم ، به وضوح دیده میشود .

امامان معصوم و اهل بیت پیامبر که از فرزندان حضرت اسماعیل و ابراهیم هستند و  به شهادت آیات 33 احزاب و 4 و5 تحریم ، در تمام عمرشان هیچ خطایی از آنها سر نزده و حتی به خود کوچکترین ظلمی نکردند مورد حسادت قرار گرفتند. ( 1)

آیات 33 احزاب و 4 و 5 تحریم در این پست مورد بررسی قرار گرفته است .

 

از این گذشته ، به نظر شما اکنون آن فرزندی از ابراهیم علیه السلام که امامت در دستان اوست ، کجاست؟

 

 

 

پاورقی

.........

1)   الكافي     1     186    باب فرض طاعة الأئمة ع .....  ص : 85

َ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع نَحْنُ قَوْمٌ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ طَاعَتَنَا لَنَا الْأَنْفَالُ وَ لَنَا صَفْوُ الْمَالِ وَ نَحْنُ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ وَ نَحْنُ الْمَحْسُودُونَ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ  أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ‏

امام صادق علیه السلام : ما گروهی هستیم که اطاعت از ما واجب است و ما آن کسانی هستیم که مورد حسادت قرار گرفته اند  همانهایی که خداوند میفرماید : يا اينكه نسبت به مردم [پيامبر و خاندانش‏]، و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مى‏ورزند؟(54 نساء)

 

البقرة : 124   وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي‏ قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمينَ

 و هنگامى كه خداوند، ابراهيم را با وسايل گوناگونى آزمود. و او به خوبى از عهده اين آزمايشها برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم!» ابراهيم عرض كرد: «از فرزندان  من (نيز امامانى قرار بده!)»

خداوند فرمود: «پيمان من، به ستمكاران نمى‏رسد!

 

نکته :

جاعل بر وزن فاعل  اسم فاعل بوده و دلالت بر استمرار فعل میکند علاوه بر این  فعل (ینال)  نیز مضارع است و پیوستگی را تا روز قیامت در خود تضمین نموده است .

 

 الحديد : 26   وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهيمَ وَ جَعَلْنا في‏ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَ كَثيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ
ما نوح و ابراهيم را فرستاديم، و فقط در فرزندان  آن دو نبوّت و كتاب  را قرار داديم بعضى از آنها هدايت يافته‏اند و بسيارى از آنها گنهكارند.           

  ( تقدم جار و مجرور- فى ذريتهما- بر- النبوه و الكتاب - حصر بر -ذريتهما- رانشان ميدهد)

 

النساء : 54   أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‏ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظيماً

يا اينكه نسبت به مردم [پيامبر و خاندانش‏]، و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده، حسد مى‏ورزند؟ ما به آل ابراهيم،  كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيار آنها قرار داديم.